همفکران فناوری شریف
۱مقدمه
بانکداری باز (Open Banking) چارچوبی است که در آن بانک‌ها با رضایت مشتری، داده‌ها و خدمات مالی خود را از طریق رابط‌های برنامه‌نویسی کاربردی (API) در اختیار ارائه‌دهندگان ثالث قرار می‌دهند. هدف، افزایش رقابت، نوآوری و حق انتخاب مشتری است.
۲بررسی موضوع
در ایران، بسیاری از بانک‌ها طی سال‌های اخیر سرویس‌هایی مانند استعلام مانده، صورت‌حساب، انتقال وجه و استعلام شبا را از طریق API در اختیار شرکا قرار داده‌اند. سکوهای واسط نیز با تجمیع این سرویس‌ها، دسترسی فین‌تک‌ها به چند بانک را از طریق یک نقطه تسهیل کرده‌اند.
با این حال، هر بانک ساختار داده، روش احراز هویت، قالب پیام‌های خطا و شرایط قراردادی متفاوتی دارد. این ناهمگونی سبب می‌شود هر فین‌تک برای اتصال به هر بانک، توسعه و آزمون جداگانه انجام دهد و هزینه و زمان ورود به بازار افزایش یابد.
تجربهٔ کشورهای پیشرو نشان می‌دهد که استانداردسازی، یعنی تعریف ساختار داده‌های مشترک، روش یکسان رضایت‌گیری و احراز هویت، کدهای خطای واحد و سطح خدمت حداقلی، نقش تعیین‌کننده‌ای در گسترش بانکداری باز دارد. این استانداردها معمولاً با محوریت ناظر بانکی یا نهادی مشترک تدوین می‌شوند.
۳جمع‌بندی
برای سازمان‌ها و فین‌تک‌ها، توصیهٔ عملی این است که لایهٔ اتصال به بانک‌ها را در معماری نرم‌افزار جدا و قابل تعویض طراحی کنند تا با شکل‌گیری استاندارد واحد، تنها همین لایه نیازمند بازنویسی باشد.
منابع
