۱مقدمه
در بانکداری باز، بانکها با رضایت مشتری داده و خدمات خود را از طریق رابطهای برنامهنویسی (API) در اختیار شرکتهای ثالث قرار میدهند. اما اگر هر بانک قالب، روش احراز هویت و پیامهای خطای متفاوتی داشته باشد، هر فینتک باید برای هر بانک یک اتصال جداگانه بسازد و نگه دارد.
۲بررسی موضوع
استانداردسازی یعنی توافق بر سر چند چیز مشخص: ساختار دادهها (حساب، تراکنش، مانده)، روش احراز هویت و رضایتگیری، کدهای خطا و سطح خدمت (زمان پاسخ و دسترسپذیری). تجربهٔ کشورهایی که زودتر این مسیر را رفتهاند نشان میدهد استاندارد مشترک، هزینهٔ ورود بازیگران تازه را بهشدت کم میکند.
۳جمعبندی
در ایران نیز بحث سکوهای واسط و درگاههای یکپارچه در سالهای اخیر جدی شده است. برای سازمانها پیام روشن است: معماری نرمافزار را طوری طراحی کنید که لایهٔ اتصال به بانک جدا و قابل تعویض باشد تا با تغییر استانداردها، کل سامانه بازنویسی نشود.
همفکران فناوری شریف


