امنیت ایمیل سازمانی؛ SPF، DKIM و DMARC به زبان ساده

مقررات و امنیتنویسنده: پارسا آقابراری۲ دقیقه مطالعهمنبع: NIST
امنیت ایمیل سازمانی؛ SPF، DKIM و DMARC به زبان ساده

۱مقدمه

پروتکل ایمیل در اصل برای اعتماد طراحی شده بود و به‌طور پیش‌فرض بررسی نمی‌کند که فرستنده واقعاً همان کسی است که ادعا می‌کند. به همین دلیل، جعل نشانی فرستنده یکی از ساده‌ترین ابزارهای فیشینگ است.

۲بررسی موضوع

SPF فهرست سرورهایی را که مجازند از طرف دامنهٔ سازمان ایمیل بفرستند، در رکورد DNS منتشر می‌کند. سرور گیرنده می‌تواند بررسی کند که ایمیل از یکی از همین سرورها آمده است یا نه.

DKIM به هر ایمیل یک امضای دیجیتال اضافه می‌کند که با کلید عمومی منتشرشده در DNS قابل بررسی است. این امضا تضمین می‌کند ایمیل در مسیر تغییر نکرده و واقعاً از دامنهٔ ادعاشده فرستاده شده است.

DMARC این دو را به هم پیوند می‌دهد و به گیرنده می‌گوید با ایمیلی که در آزمون‌ها رد می‌شود چه کند: تحویل، قرنطینه یا رد. همچنین گزارش‌هایی برای مالک دامنه می‌فرستد که نشان می‌دهد چه کسی از طرف او ایمیل می‌فرستد.

۳جمع‌بندی

پیشنهاد عملی، شروع DMARC در حالت پایش، بررسی گزارش‌ها برای شناسایی همهٔ منابع مجاز، و سپس سخت‌گیری تدریجی تا حالت «رد» است. این کار هم از برند سازمان محافظت می‌کند و هم ریسک فیشینگ داخلی را کاهش می‌دهد.

اشتراک‌گذاری:تلگرامواتس‌اپلینکدین

منابع

  1. NIST ↗
  2. SID ↗
همفکران فناوری شریفاین مقاله خلاصه‌ای از منابع رسمی ذکرشده است که تیم همفکران فناوری شریف برای مدیران و تیم‌های مالی تهیه کرده است.
می‌خواهید این راهکارها را در سازمانتان ببینید؟درخواست دموی رایگان

مقالات مرتبط

مقررات و امنیتامنیت کانتینر و داکر؛ از ایمیج تا اجراکانتینرها استقرار را سریع کرده‌اند، اما یک ایمیج آلوده یا پیکربندی نادرست می‌تواند کل سرور را در معرض خطر قرار دهد.مقررات و امنیتتاب‌آوری سایبری بانک‌ها؛ وقتی پیشگیری کافی نیستتاب‌آوری یعنی سازمان حتی هنگام حمله، خدمات حیاتی را ادامه دهد و سریع به حالت عادی بازگردد.مقررات و امنیتامنیت مدل‌های زبانی بزرگ؛ تزریق دستور و نشت دادهدستیارهای هوش مصنوعی سطح حملهٔ تازه‌ای ایجاد کرده‌اند که با امنیت نرم‌افزار سنتی فرق دارد.مقررات و امنیتشکار تهدید (Threat Hunting)؛ پیدا کردن مهاجمی که هشداری ایجاد نکردهشکار تهدید یعنی فرض کنیم نفوذ رخ داده و فعالانه دنبال نشانه‌هایش بگردیم، نه اینکه منتظر هشدار بمانیم.