همفکران فناوری شریف
۱مقدمه
رمزارزها (Cryptocurrencies) دارایی‌های دیجیتالی مبتنی بر دفتر کل توزیع‌شده‌اند که خارج از نظام بانکی متعارف منتشر و مبادله می‌شوند. ماهیت غیرمتمرکز آن‌ها، سیاست‌گذاران پولی را در سراسر جهان با پرسش‌هایی دربارهٔ حاکمیت پولی، حمایت از مصرف‌کننده و مبارزه با پول‌شویی روبه‌رو کرده است.
۲بررسی موضوع
در ایران، چارچوب کلی سیاست‌گذاری بر چند محور استوار بوده است: استخراج رمزارز با اخذ مجوز به‌عنوان یک فعالیت صنعتی به رسمیت شناخته شده، استفاده از رمزارزهای استخراج‌شده در چارچوب ضوابط مشخص برای تأمین مالی واردات مطرح شده، و بانک مرکزی بر عدم پذیرش رمزارز به‌عنوان ابزار پرداخت در معاملات داخلی تأکید کرده است.
دلایل این رویکرد احتیاطی روشن است: نوسان شدید قیمت، ریسک خروج سرمایه، دشواری نظارت بر جریان وجوه و نگرانی از اثر آن بر سیاست پولی. در مقابل، فعالان بازار بر نیاز به چارچوب شفاف برای صرافی‌های داخلی و حمایت از سرمایه‌گذاران تأکید دارند.
تجربهٔ بین‌المللی، مانند مقررات MiCA در اتحادیهٔ اروپا، نشان می‌دهد که تنظیم‌گری جامع، شامل صدور مجوز برای ارائه‌دهندگان خدمات، الزامات شفافیت و نگهداری دارایی مشتری، می‌تواند هم از کاربران حمایت کند و هم نوآوری را از فضای غیررسمی به فضای قابل نظارت منتقل نماید.
۳جمع‌بندی
برای کسب‌وکارها و سرمایه‌گذاران، پیگیری دقیق مصوبات رسمی و پرهیز از فعالیت در خلأ قانونی ضروری است؛ چراکه ریسک حقوقی در این حوزه، اغلب از ریسک بازار نیز بیشتر است.
منابع
